03 12 2008

....(d)üşüyorum..EFENDİM.....




Ben Mevûde! efendim…

Gözlerimdeki  umut ve hüzün…  her sabah pencereme konan güvercin

Bir umutla geldi…bir kanadında umut getirdi bir kandında hüzün… bu kez   hüzünleri bırakdı

Ardında takındıgım sahte gülücükler sahici bakışlar…

 

Anlamadılar….anlamasınlar

Can ayazda başım önde.

Tut ellerimden efendim  (d)üşüyorum..

 

Tenhalarda yürek kuytumda s/özüm  özümdü riyasız…

Gözümde közüm olmuştu her bir damla…hicret etti gözümden

 

bazen kendimden sakladım bazen aşikar…

 

Bazen tek bir damla bazen çağlayan…

Can ayazda başım önde.

(d)üşüyorum..

 

 

Dünyanın karanlığı üzerimde..

Toprak yerine sagnak sagnak yağdı riya, hırs, kin…

Yağmadı hidayet yağmurları üzerime….

 

Tut elimden efendim.. bir kez olsun.  ..(d)üşüyorum

 

Heyhat ne gelir elden ellerim boş değil_ki

 

Tuttuğum boyalı bir dünya..

Zulmet çökmüş üzerime

 Ben ise dünyaya Meftun

 Izdırabım Bâr-ı günâh

Ellerim boyalı ben! liğim boyalı

 

Oysa demeliydim ALLAHU EKBER..!!

......Allah’ın boyasıyla boyandık, O’ndan güzel renk veren kimdir? Ancak Ona kulluk ederiz’(bakara/138)

 

 

Efendim göz yaşlarım temizlermi dünyamı… akıtırmı sahte boyaları indirirmi maskeleri…

 

ve “yan”malıyım ta fecre kadar…

 

Estagfirullah estagfirullah… Estağfirullah……….. ………….

 

Can ayazda başım önde

Tut ellerimden efendim.. birkez olsun.. (d)üşüyorum..


ferahhfeza//selmanur haktan

 

Mevûde ;cahiliye döneminde, diri diri toprağa gömülen kız çocukları  .

 

 

 

9
0
0
Yorum Yaz